quarta-feira, 13 de maio de 2009

Bilingüísmo



Galego-chinés, qué pasa?

Con flores a María


Mira ti por onde, despoixa de descubrir hai un par de décadas de onde viña o sombreiriño do Papa de Roma, e hoxe confirmalo coas imaxes do Ratzinger arrodeado de xudeos coas súas puchiñas diante do que queda do último templo (manda carallo que arañós son que están sempre a queixarse pero soltar un peso pra reconstruilo, nin de leria), voume enterar hoxe, de casualidade de por qué a cala é a frol preferida dos Marianistas do Noveno Día do Templo de Fátima de Ervedelo.

terça-feira, 5 de maio de 2009

A despolitizar, ala.

Feixonciño, que está máis perdido ca un parrulo nun centro comercial, ven de comentarlle ó Gominas que vai despolitizar o deporte. E a pregunta que cabe facerse é se vai mandar ó Gominas ó paro, sendo iste armario sen cerebro o que máis politizou o deporte durante o mandato do bipartito. Daviz Cal empeñouse en saír nos papeis impresos pra bicar o santo con declaracións de que non estaba a recibir subvención algunha da Consellería de Cultura e Deporte, porque os seus titulares eran unos rojos y tal. Despoixa descubriuse que estaba a percibir moitas máis aportacións públicas galegas das que recibira en vida da longa noite de pedra, fase I. Calete, do que admirei no seu momento esa capacidade de deixar sós na saída ós seus competidores deportivos, resultou non ter nengún mérito. É normal que gañe, porque non gasta un gramo de enerxía no cerebro, órgano que na especie humana consume a maioría das calorías que inxerimos. Daquela os seus trunfos non teñen mérito, porque xoga con vantaxe.

E agora Frijolito faille unha 'confidencia' pública: tiñas razón, chico, hai que despolitizar o deporte i yo voi facelo. Co cal o recén estreado presidente da Xunta de Galiza está a demostrar que non só non esperaba a victoria nin estaba preparado pra ela, senón que ten tanto gasto intelectual coma Daviz Cal (o z é a propio intento, pra que o entenda o interesado, e inda así...), e mete pavura o que lle pode pasar ó país, o que nos pode pasar a todos con semellante presidente, con semellantes conselleiros, con semellantes superdelegados (dous pra Pontevedra, eló F, había que pagar algún favoriño, ou?).

Outra posibilidade, tamén patética, é que o napias siga de campaña. Chicooo, a campaña electoral das autonómicas rematou o 27 de febreiro. As mintiras sobre mintiras poden valer pra gañar unhas eleccións, pero en nengún caso pra gobernar un país.

Antipáticamente, un que non comunga con rodas de muíño.

segunda-feira, 6 de abril de 2009

Crítica da razón impura. I parte.

Co gallo da última actuación 'democrática' da Executiva e o Consello Nacional, vou comentar un par de cousas, en plan eu non fun.
O martes pasado, sen coñecer ren da movida, entereime* de que a Executiva propoñía ó Consello Nacional concurrir ás eleccións europeas en coalición con ERC, EA e Aralar. Non sei, mais seguramente algún-ha das mentes pensantes creu que nós, os críticos independentes, estabamos desexando de ire cos cosocios -isto é, os do mesmo nivel de ideas- cataláns e baskos. E será un soño co que espertan as nosas mentes pensantes, porque o que é eu, e coma mín a ringleira dos críticos, non comungo con ir tomarlle nada con outra parella calquera.
De casualidade, porque os ribeiraos e as ribeirás somos como somos, discutiuse do tema na última asemblea comarcal, co resultado de que máis da metade dos presentes, entre iles/elas eu, apoiaban que o BNG fose en solitario ás europeas.
O sábado, 4 de abril, o Consello Nacional decidía, case por unanimidade, apoiar a coalición electoral coa esquerda independentista catalá e baska. E ló, non vos dixemos hai xa cinco anos que estabamos fartos de que non nos preguntarades? Pois iso.

*Polos medios menos afíns, que manda carallo na Habana.

quarta-feira, 18 de março de 2009

Veredicto XVI

Listos e raposeiros iles, inda que carezan de todo mecanismo intelectual e anulen o de calquera colega que o teña, os irmaus do hisope levan máis de 2.000 anos tomándolle o pelo -cando non directamente a carteira- a toda a sociedade. O negocio, que prosperou porque souberon no seu día arrimarse ó poder, non en van o pontifex era un alto cargo da administración imperial romana, algo así coma ministro de fomento, ameaza últimamente con entrar en crise. Algo cheira ó ermo en dinamarca. Mentres os prosmas istes loitaron a báculo partido contra o comunismo, a cousa iba de coña. Ata chegaron a ter presidentes, breves por outra parte, do país máis poderoso do mundo. Pero no momento en que o choio da oposición a rusia non pita, resulta que a peña se pon a rillar máis nos macmenús ca nas hostias. E vai agora o Ratzinger Z e saese cunhas declaracións, nada menos ca nunha viaxe á África do SIDA, falando coma esperto experto de que os preservativos non só non serven pra superar o problema, senón que contribúen a aumentalo. Haiche que ser ben irresponsable.

sexta-feira, 13 de março de 2009

Puntualizando

Toca comentar por qué me parece tan indixesta a análise que fai Anxo Quintana dos resultados electorais do 1 de marzo. En primeiro lugar, porque só se ocupa de por qué non se subiu en votos e pra nada de por qué se perdeu algo así coma o 15% en relación co 2005.
Perlas como a "consolidación do bipartito", a "importancia da nosa acción de goberno" ou os "cambios transformadores", que son galletas ácedas pra consumo interno, o alimento dos campións que levamos meses tragando sen axuda de licor algún, falan ben de por onde queren ir os tiros no seu proxecto de BNG. Mais as hipotéticas -digo eu, porque prá redacción parecen seren moi reais- causas de que palmásemos un deputado autonómico, non son precisamente o miolo da cuestión. O duro, o realmente duro, o que non hai moa que mastigue ven á hora de 'suxerir' as solucións. Coma un rapaciño emburricado arremete contra os 'sectores ultraminoritarios', así, sen nomealos concretamente, de xeito que un poida pensar no que lle pete, xa sexa externo ou interno, ou ata que ultraminoritario pode ser un mesmo en canto que non é moi dado a comungar con rodas de muíño, sobre todo se van seladas cun enorme Q.
Empezamos ben, pero máis adiante lucímonos inda máis: "...un novo posicionamento público do BNG ante o proceso de normalización lingüística ... aceptando ... o feito real dunha sociedade bilíngüe...", onde o que falta nos pontos suspensivos non é máis que retórica ou caramelo pra facer pasar o amargo da pilula. Ata a fala tivo a culpa do baixón electoral con tal de non asumir as propias responsabilidades. Porque, como insinuou onte o Jose Luis Gómez no editorial do Xornal, a renuncia de Quin a verse no futuro do Bloque cheira un pouco a seria esperanza de que despoixa lle pidamos por favor que volva.
Da redefinición dunha "nova relación co partido socialista baseada na aceptación e no respeto mutuo" xa prefiro nin falar.
E estas ideas son as que hoxe, dentro de poucas horas, vai poñer enriba da mesa pra "abrir un proceso de reflexión ordenado" e cun "compromiso de xenerosidade" por adiantado por parte de todos? De veras, como inda, cos seus incondicionais e coa UPG, conta cunha maioría entregada e eficaz no Consello Nacional, trémenme as perniñas de pensar o que poida decidirse na reunión. Se xa non chegaba con ter que prantarlle cara ó Feijoo9, agora tamén imos ter que desenroscarlle os parafusos a algúns que lle colleron moito amor á cadeira.

quinta-feira, 12 de março de 2009

Pero isto qué carallo é?

Qué diaño é iste documento infumable, que aparece publicado en Vieiros, seica remitido a 'diferentes' militantes por Anxo Quintana? Menuda análise! E menudos parches, medo me dan. Agora bilíngües!!! Négome frontalmente a que fagas-fagades do noso cú un pandeiro e do BNG unha casa de putas. Se de veras pondes os vosos cargos a disposición do que decida a militancia, xa tendes eiquí un partidario de que vaiades tomar o aire.